Een elektrische Mountainbike? Natuurlijk wel!

Ik was altijd wat sceptisch over het concept elektrische MTB. Want waarom ga je gemotoriseerd de natuur in? Waarom niet gewoon doodgaan op een steile helling? Zo kan iedereen het toch….

Fout. Gewoon fout.

Gisteren gaan mountainbiken met de vriendin. Ik op mijn oude vertrouwde Van Nicholas Tuareg, netjes voorzien van een nieuwe aandrijving, zij op een elektrische Mountainbike van Conway met een Bosch-motor. Wel, het was fantastisch.

Zij had nog nooit echt gemountainbiked, laat staan een steile helling bedwongen. Ze had ook al wel een keer lange fietstochten gemaakt, met haar tank van een stadsfiets, helemaal tot in Gent en zo. Op een fiets waar ik notabene niet met vooruit geraak. Dit maar om te zeggen dat ze natuurlijk wel wat kan fietsen. Maar niet bergop, dat stond nog nooit op het programma, en ook geen 35 km in het bos, dat al helemaal niet.

Wij dus naar Herentals om daar het Bloso-parcours te gaan rijden.Volgens de website MTBroutes is rood + blauw + groen 38 km. Al een deftige afstand, maar kom, testen gaat pas als je het goed doet, niet waar?

Waarom een elektrische Mountainbike?

De omstandigheden waren natuurlijk super, een vlotte 15 graden op 9 november, het zonnetje scheen, kortom ideaal fietsweer. Wij dus naar het vertrekpunt in Herentals, aan het speelplein aan de Kruisberg. We waren daar natuurlijk niet alleen. Maar we begonnen met rood om dan direct van groen naar de blauwe te rijden. Het ging van in het begin heel vlot. De lange saaie helling tot in het bos, die waar je toch al even op je adem trapt als je net vertrokken bent werd vlot afgewerkt. Via de leuke kronkelwegjes, reden we helemaal tot in Kasterlee. Daar stond “lus Lichtaart” maar ik dacht, die gaan we laten liggen, dat is voor volgende keer. Stom natuurlijk, zo reden we helemaal tot aan de sporthal van Kasterlee. Daar zagen we dat we het fout hadden, dus dat we wel die “lus Lichtaart” hadden moeten volgen. We konden via een kortere weg naar de lus terugkeren, maar helaas, de navigator van dienst, ik dus, was in een slechte dag en we reden de verkeerde kant op. Gelukkig na een kilometer of twee viel mijn frank en konden we omkeren. Op dat moment was de elektrische MTB fantastisch. Haar antwoord: “Ok, we keren om”. Geen opmerkingen, toch niet luidop en trappen maar.

Onze tocht verder afgewerkt richting Den Brink vielen er zowaar wat druppeltjes. Maar Eva gaf niet op. De rode lus mocht er ook nog bij. Dat zijn toch nog redelijk wat hellingen op en af. Ik alles geven bergop en zij volgde netjes, nooit moest ik wachten, super was dat. Na nog een aantal kronkelwegen en hellingen kwamen we via de laatste afdaling bij de auto aan. 44 km op de teller!  En helemaal niet kapot. Zij toch niet.

Zo is mountainbike als koppel leuk. Ik beoefen mijn sport zoals ik gewoon ben, en zij doet lekker mee. Ik hoef niet te wachten bovenaan elke helling, kou te krijgen, zij komt netjes boven samen met mij. We kunnen samen een leuke hobby uitoefenen. Zijn netjes op tijd terug om dan thuis een aperitief te drinken.

Zijn er dan geen nadelen? Weinig eigenlijk. De autonomie zal maximum 50km zijn. Is dat erg? Goh nee, rond die afstand zal mijn pijp ook al wel uit zijn. De prijs. Ja, een elektrische MTB is niet zo goedkoop.

Maar wil je wel aan MTB doen en vlot het niet meer zo, of zijn je vrienden er beter in en durf je niet meer met hen mee? Denk dan toch maar eens om over te schakelen op een MTB met trapondersteuning. Gooi weg die vooroordelen en geniet samen of in groep van het buitensporten.